Naar huis

Vrijdag 20 februari 2009

Na gisteravond voor het laatst en met z'n allen uit eten te zijn geweest, hebben we na de kinderen lekker laten badderen en in bedje gedaan, nog even in de gang nagezeten. Een beere gezellige avond in de gang gehad. De afgelopen twee weken nog eens doorgenomen en smakelijk gelachen. Na een aantal roomservices zijn we ongeveer half een in ons bed gekropen.

Om half 8 ging het wekkertje waarna we om kwart over 8 aan ons ontbijt begonnen, ons laatste voorlopig in Beijing. Daarna onze koffers klaargezet voor de bellboys zodat we eindelijk om kwart over 1o een groepsfoto kunnen maken waar we ook allemaal op staan.

Om half 11 is er een busje geladen met bagage en de andere bus geladen met onze reisgenoten zodat we richting Beijing Airport kunnen.

In het verkeer valt het mee zodat we kwart over 11 al voor de incheckbalie staan.
Een koffer van Jan Willem en een koffer van mij worden bij het inchecken er uit gehaald en moet open omdat blijkt dat er een hele mooie aansteker inzit. En dit is verboden mee te nemen bij vluchten in en uit China. Na het verwijderen van deze mooie kits aanstekers kunnen we door de douane, nadat we allemaal op de foto zijn gekomen. We kunnen dan richting gate gaan maar niet voor dat we onze laatste (chinese) Star bucks hebben gehad en de laatste yuan hebben opgemaakt.

We kunnen al vroeg boarden maar vertrekken vervolgens niet eerder. Om 20 voor 3 kiezen we het luchtruim en hopen dan binnen 9 uren op schiphol te landen. Robin vindt het opstijgen maar niks en zet het op een brullen totdat we op hoogte zijn en krijgt dan zijn draai te pakken. Robin, samen met de andere kinderen van de groep, loopt en speelt wat in het vliegtuig. De vlucht is lang, maar eindelijk, 2 uur voor het inzetten van de landing, valt Robin in slaap en even later ikzelf ook. Voor ons is het dan 11 uur 's avonds.

Om half 1 's nachts Chinese tijd en half 6 CET landen we op Schiphol, waarna het wachten is totdat alle passagiers zijn uitgestapt, waarna de adoptie ouders met kinderen en rijstleider uit stappen, waar een emotioneel weerzien wacht, in mijn geval met Aukje, Esther en Yinthe. Dit kon al bij de slurf, wat een geweldige ervaring is. Bij de lopende band van de bagage nemen we van iedereen afscheid en willen we snel mogelijk naar buiten.

Ook in de ontvangst hal is het vol met familie, waar we ze zeer dankbaar voor zijn. Robin ziet het allemaal van een afstandje aan en denkt er aan Schiphol in zijn eentje te verkennen. Na iedereen begroet te hebben, drinken we met z'n allen nog even een kop koffie en heb ik er zin in om naar huis te gaan. De dag is voor ons lang genoeg geweest.

Trots zitten Esther en Yinthe naast Robin en voor afslag Purmerend liggen ze alle 3 lekker te slapen. Om 1o uur zijn we thuis en wil ik net zoals de kinderen graag mijn nest opzoeken.


Oan Moarn